Skip to the content

Professional coaching

Khadija coaching courses Applications are now open.

Let's talk
logo mainlogo darklogo light
  • Home
  • Over mij
  • Diensten
  • Aanmelden
  • Contact
logo main
  • Home
  • Over mij
  • Diensten
  • Aanmelden
  • Contact
HomeUncategorized
April 22, 2025
Khadija147
Uncategorized

Niet iedere coach is goed voor jouw akhira, en dit is waarom..

In de wereld van persoonlijke groei en zelfontwikkeling zie je steeds meer moslima’s die advies zoeken bij coaches en mentoren. Maar hier is een waarschuwing van mij naar jou: ni

Read More
Categories
  • Live
  • Uncategorized
Recent posts

No posts were found for provided query parameters.

Search

Join the masterclass

apply

Sakinah coach

Professional life & career coach

Bij Sakinah Coach draait alles om jou — jouw groei, jouw rust, jouw kracht. Samen bouwen we aan een leven waarin jij je veilig, sterk en in balans voelt. Jij verdient het om weer thuis te komen bij jezelf.

Work with me
Coaching | Individual sessions Group sessions | Master class Workshops
appointment

© 2025 Sakinahcoach All Right Reserved

Sakinah coach

Zelfontwikkelingscoach

info@sakinahcoach.com

Whatsapp

  • LinkedIn
  • Facebook
  • Instagram
  • Spotify

sakinahcoach

🤍 Ik bereid ambitieuze Moslima's van binnenuit voor op de juiste partnerkeuze & een sterk huwelijk
✨ 150+ gecoacht
👇 Klik hier om met mij te werken
Je denkt dat je aardig bent. Behulpzaam. Meegaand. Je denkt dat je aardig bent. Behulpzaam. Meegaand. Maar als ik doorvraag? Zeg je ja omdat je bang bent voor de reactie als je nee zeggen. Zeg je ja omdat je niet wil dat iemand teleurgesteld is. Zeg je ja omdat nee zeggen voelt als een aanval. Zeg je ja omdat je ergens gelooft dat je waarde zit in hoe beschikbaar je bent. Dat is geen aardigheid. Dat is angst. En die angst heeft gevolgen. Niet alleen thuis. In het huwelijksproces ook. Want stel je voor: Je bent in gesprek met iemand. Hij vraagt iets wat jij eigenlijk niet wil. Of er klopt iets niet, maar je weet niet hoe je het zegt. Of je voelt een grens, maar je durft hem niet te trekken omdat je bang bent dat je hem wegjaagt. Dus zeg je “ja”. Niet omdat je het meent. Maar omdat “nee” te eng voelt. Ik spreek vrouwen die in het begin van hun huwelijk alleen maar “ja” hebben geknikt. Steeds maar weer. Omdat het makkelijker was. Omdat ze wilden dat hij blij was. Omdat ze dachten: later komt het wel goed. Maar de honeymoonfase eindigt. Altijd. Dat is heel normaal. En dan..op het moment dat het er écht op aankomt (als er keuzes gemaakt moeten worden, als grenzen getest worden, als het leven “gewoon” wordt) dan komen ze erachter dat ze “ja” hebben gezegd tegen dingen die ze eigenlijk nooit hadden gewild. Al die “ja’s” hebben ook verwachtingen gecreëerd aan de andere kant. Hij denkt dat dit is wie jij bent. Dat dit is wat jij wil. Dat dit normaal is voor jullie. Want waarom zou hij anders denken? Jij hebt hem nooit iets anders laten zien. Dus nu zit je vast. In een patroon dat jij zelf hebt neergezet. Zonder dat je het doorhad. Hier is de waarheid. Een man die het waard is om “ja” tegen te zeggen - respecteert ook jouw nee. Lees dat nog eens. Een man die het waard is om “ja” tegen te zeggen - respecteert ook jouw nee. En als jij niet weet hoe je “nee” zegt, dan weet je ook niet of zijn “ja” echt is. Of hij bij jou blijft omdat hij dat wil. Of omdat jij het hem nooit moeilijk maakt. En dat begint niet op het moment dat er een man is. Dat begint nu. De Fitrah Foundation opent in juni. DM FITRAH om je aan te melden. Er zijn beperkte plekken.
De pijnlijke realiteit die ik de laatste tijd stee De pijnlijke realiteit die ik de laatste tijd steeds vaker zie..
Er waren nachten dat mijn man net in slaap was gev Er waren nachten dat mijn man net in slaap was gevallen en ik daar nog wakker lag. Uitgeput. Opgelucht. Verdrietig. Dankbaar. Alles tegelijk. In mijn eerste huwelijksjaar had ik op en af paniekaanvallen. Een jaar lang. Ik wist waar ze vandaan kwamen - maar wanneer ze kwamen, dat kon ik niet controleren. Ze kwamen gewoon. Stel je voor je bent net getrouwd. De roze bril waardoor je alles ziet. Het gevoel dat alles nieuw en mooi is. En dan is dit ineens ook een deel van je werkelijkheid. Op die nachten (als alles weer voorbij was en het stil was en hij lag te slapen) dan lag ik daar en dacht ik maar één ding: Alhamdullilah. Niet omdat hij perfect was. Maar omdat hij er was. Elke keer. Zonder dat ik het hoefde te vragen. Gewoon - er zijn. En ik wist: dit had ook heel anders kunnen zijn. Ik ben in die periode teruggegaan. Weer in de stoel gaan zitten. Weer gaan werken aan de dingen die dat triggerde. Niet omdat mijn huwelijk niet goed was, maar omdat ik wist dat ik dit zelf moest aanpakken. En op die momenten realiseerde ik me iets wat ik sindsdien niet meer ben vergeten. Mijn keuze in partner was fundamenteel voor hoe ik die periode doorheen ben gekomen. Niet de coaching. Niet de tools. Maar de support. Nu werk ik met vrouwen die ook dachten dat ze het goed hadden gedaan. En het verschil is pijnlijk om te zien. Want wij als mensen hebben elkaar nodig. Zeker in het huwelijk. Islamitisch gezien heeft die persoon naast je zo veel gewicht in je leven, zo veel invloed op wie je wordt, hoe je groeit, hoe je de moeilijke momenten doorkomt. Niet die veiligheid hebben op je zwakste momenten ik kan het me nauwelijks voorstellen. De vrouwen die ik spreek die alleen bevallen. Die getrouwd zijn maar er alleen voor staan. Die niemand naast zich hebben die ervoor kiest om er te zijn. Dat breekt mijn hart elke keer opnieuw. En dat is waarom ik doe wat ik doe.
Instagram post 18092393891214393 Instagram post 18092393891214393
Ik vertelde het op school, mensen wilden proeven, Ik vertelde het op school, mensen wilden proeven, en voor ik het wist had ik een lijstje met bestellingen. Cupcakes, muffins, brownies. Ik ging naar huis, bakte alles, en deed ze in bakjes die ik zelf had uitgeprint en gevouwen — in de kleuren die ik mooi vond. Ik was zo excited. En hield me totaal niet meer bezig met de les (sorry). Niet omdat het geld opleverde. Ik kan me de prijzen niet eens herinneren. Maar omdat ik iets maakte wat mensen blij maakte. Omdat het voelde als míjn ding. En dan die brownies. Tot op de dag van vandaag denk ik dat dat nog steeds een van de beste brownies zijn die ik ooit heb gegeten. Niet omdat ik zo’n geweldig recept had. Maar omdat ik ze maakte met zo veel liefde en excitement dat je dat gewoon kon proeven. Toen zei iemand dat het niet mocht. Bam! Droom kapot. En ik - bang om iets verkeerd te doen - stopte meteen. Soms denk ik nog aan dat meisje. Aan haar bakjes die ze zelf had uitgeprint en gevouwen. Aan de brownies die ze met zoveel liefde had gemaakt. Ik wou dat iemand haar had gezegd: ga door. Maar misschien was die stop ook nodig. Want wat ik toen voelde - die drive om iets te bouwen, om mensen iets te geven, om te experimenteren - dat is nooit weggegaan. Het zat er altijd al in. En nu, jaren later, doe ik nog steeds hetzelfde. Alleen zonder mixer of schriftje. En zonder mijn zusje als hulpje. (Zij leest dit trouwens mee. Sorry sis.) Het zijn geen brownies, cupcakes en muffins meer. Maar wat ik nu doe voelt nog veel belangrijker. En eerlijk gezegd - nog veel leuker ook. De Fitrah Foundation is een programma voor moslima’s die aan zichzelf willen werken en zich willen voorbereiden op het huwelijk. Niet oppervlakkig, niet met een checklist. Maar echt - van binnen uit. Terug naar je fitrah. Naar wie jij bent, wat jij nodig hebt, en hoe jij de juiste keuze maakt vanuit helderheid in plaats van angst. Zodat jij straks in je eigen keuken muffins kunt bakken voor je gezin - niet omdat het moest, maar omdat je bewust hebt gekozen. Voorbereid. Met vertrouwen in Allah en je keuze.
Hij kwam net terug van een bruiloft. Hij had daa Hij kwam net terug van een bruiloft. Hij had daar gesproken met oude studiegenoten van zijn Islamitische studies. Hij vroeg de jongens hoe het studeren ging. Het antwoord was bijna overal hetzelfde: “Ik ben gestopt.” De reden? “Vrouw, kinderen, werk. Het is te zwaar.” En toen realiseerde hij zich hoeveel wij eigenlijk doen. Vandaar “monsters” dat was dus positief bedoeld🙂‍↕️ Hij werkt fulltime, bouwt een eigen business en volgt nog steeds zijn studies iedere avond. Ik bouw mijn coaching praktijk, run het huishouden en zorg voor onze dochter. (Dat doen we samen natuurlijk) Onze dichtstbijzijnde familie woont op 20/25 minuten afstand, dus even snel de kleine droppen kan niet echt. Ik ga hier op social media niet doen alsof dat makkelijk is. Het is loodzwaar. Soms draaien we allebei letterlijk op 2 procent energie. Slaaptekort. Uitgeput. Het is niet altijd sunshine en rainbows. Laatst hadden we weer zo’n moment. We waren allebei kapot. Ik keek hem aan en zei: “Misschien moet ik gewoon afbouwen? Tijdelijk stoppen? Even tot dat we meer ruimte hebben?” Zijn antwoord? “Nee, ik ga je niet tegen houden in wat je wilt bereiken, hoe zwaar we het nu ook hebben. Het komt goed in sha Allah. Blijf doorgaan.” En dat…dat is wat veel vrouwen niet begrijpen over het huwelijk. Een goed huwelijk betekent niet dat je leven plotseling makkelijk, rustig of perfect in balans is. Een goed huwelijk betekent dat je iemand naast je hebt die weigert jou te laten krimpen, zelfs als dat zijn eigen leven op dat moment zwaarder maakt. Het is hard werken. We zijn vaak moe. Maar we bouwen samen, in plaats van elkaar af te remmen. Soms gaat het niet om het zoeken naar een prins charming die je leven “makkelijk” maakt. Soms is het eerder een man die het waard is om samen moe mee te zijn.. — In mijn coaching help ik vrouwen een gezonde basis te creëren in henzelf en in hun partnerzoektocht. Op dit moment is er een wachtlijst. DM me “MOE” en ik zet je op de lijst.
Ik zocht. Analyseerde. Dacht na over waarom ding Ik zocht. Analyseerde. Dacht na over waarom dingen gebeuren, wat ze betekenen, hoe ze passen in het grotere geheel. Ik ging dieper en dieper. Want als ik het maar genoeg begreep, dan had ik het onder controle.. Totdat ik iets tegenkwam wat zich niet liet begrijpen. En dat moment - dat moment waarop je hoofd zegt “maar waarom dan” en het antwoord gewoon niet komt - dat is precies waar Allah je iets wil leren. Ik besefte dat sommige dingen niet te begrijpen zijn. Niet omdat je niet slim genoeg bent. Maar omdat ze fundamenteel niet bedoeld zijn om te begrijpen. Ze zijn bedoeld om te accepteren. En dat is een kunst. Eentje die ik moest leren. Want echte tawakkul is niet zeggen “Allah heeft een plan” terwijl je stiekem alles probeert te controleren. Dat is geen tawakkul. Dat is angst met een islamitisch jasje er om heen. Echte tawakkul is de controle loslaten. Niet omdat je opgeeft. Maar omdat je weet wat Allah van jou vraagt - en je dat doet. Puur en alleen daarvoor. Niet voor je ouders. Niet voor een man. Niet voor wat de gemeenschap vindt. Want op het moment dat je dingen doet voor een ander, zet je jezelf op om altijd te falen. De enige bevestiging die telt - komt van Allah. Vind je het moeilijk om echt puur op Allah te vertrouwen? Dat is precies 1 van de zaken waar we aan werken in de Fitrah Foundation. Deuren van de coachingspraktijk openen weer in juni. Er zijn beperkte plekken. Stuur me FITRAH als je op de wachtlijst wilt.
Waar zo veel vrouwen de mist in gaan.. Waar zo veel vrouwen de mist in gaan..
Follow on Instagram

  • Login
  • Register
  • Reset Password
Lost Your password?